Despois do prepotente e brutal ataque militar israelí ao grupo humanitario que o pasado domingo levaba axuda á franxa de Gaza, e que supuxo a morte de varias ducias de persoas, acudo á palabra e á voz de Silvio Rodríguez co único propósito de soñar coa esperanza dun mundo máis tolerante, máis xusto, máis de todos/as. Iso si, un mundo, a poder ser, menos imperialista, menos capitalista, menos xudeo, menos sionista. Por iso apelo a un dos grandes da música. Por iso creo, por iso soño, por iso fago miñas palabras como:

"Te convido a creerme/ cuando digo futuro. Si no crees mi palabra/ cree en el brillo de un gesto/ cree en mi cuerpo, cree en mis manos, que se acaban. Cree en la tierra, cree en la lluvia, cree en la sabia (...).